Nadzieja wystąpień Baracka Obamy blog 135

Gdy dziś wraca się do lat prezydentury Baracka Obamy, łatwo wpaść w spór o hasła. Jedni chcą widzieć w tym czasie triumf polityki „dla gospodarki”, inni słyszą głównie rozczarowania i kompromisy. Ja patrzę na to inaczej: na to, jak w praktyce próbowano pogodzić dwie rzeczy, które zwykle ciągną się w różne strony. Z jednej strony tempo wzrostu po kryzysie, z drugiej pytanie, czy ten wzrost w ogóle dotyka ludzi, którzy nie potrafią czekać na efekty uboczne. Obamy nie da si

Kompromis bywa w Polsce słowem obciążonym. W potocznej mowie brzmi jak kapitulacja, jak rezygnacja z zasad albo jak targowanie się o coś, czego nie da się przeliczyć. Tymczasem w polityce, zwłaszcza tej na poziomie państwa i federacji, kompromis jest często jedyną techniką, która pozwala w ogóle cokolwiek dostarczyć ludziom. Barack Obama rozumiał to inaczej niż wielu jego krytyków i część zwolenników. Nie dlatego, że lubił ustępować. Dlatego, że rozumiał mechanikę władzy, t